__ terug naar debat
Een zuil voor Genk
2 mei 2008 - De Standaard
BEELD VAN LUCIANO FABRO EERT MIJNWERKERS IN LIMBURG
Op het Stadsplein van Genk werd na de feestelijke optocht van 1 mei een beeld van de Italiaanse kunstenaar Luciano Fabro opgericht. Het symboliseert de verbondenheid van alle mensen die in Limburg in de mijnen kwamen werken.
Voor Genk is de zuil van Fabro in de eerste plaats een teken van verbondenheid.
Van onze redacteur Jan Van Hove GENK:
Het gebeurt niet zo vaak dat een werk van een belangrijke hedendaagse kunstenaar een centrale plaats krijgt in een van onze steden. De gisteren onthulde Zuil van Genk is bovendien het laatste werk van Luciano Fabro , die vorig jaar overleed. 'Het beeld ging hem bijzonder ter harte, omdat het verhaal van de Italiaanse mijnwerkers in Limburg hem getroffen had', zegt Thérèse Legierse van De Nieuwe Opdrachtgevers, de organisatie die bemiddelde tussen de stad Genk en de kunstenaar. 'Luciano Fabro werkte zelden in opdracht', vertelt Legierse. 'Alleen wanneer hij zich in het thema van een opdracht kon vinden, stemde hij toe. Ik leerde hem kennen in het begin van de jaren 1990, toen hij op vraag van de stad Breda een kunstwerk maakte voor het nieuwe stadhuis. Hij noemde dat werk Contratto sociale en beschouwde het als een symbool van de stedelijke democratie. Het was de eerste opdracht die hij aanvaardde.' Ook in ons land is Luciano Fabro (1936-2007) geen onbekende. De collectie van het Smak in Gent bevat vijf van zijn werken. Fabro was een van de grote figuren van de arte povera, al onderscheidde hij zich van zijn collega's door niet alleen alledaagse maar ook kostbare materialen zoals goud, marmer en zijde te gebruiken. Zijn werk is poëtisch en getuigt van een grote zin voor ambachtelijkheid. 'Toen we de vraag van Genk kregen om een kunstwerk voor het Stadsplein te laten maken, viel de naam Fabro al vrij snel', zegt Thérèse Legierse. 'Een flink deel van de bevolking van Genk is immers van Italiaanse afkomst. Het verhaal van de Italianen die in de jaren vijftig door hun regering werden aangemoedigd om naar Limburg te komen en in de mijnen te werken, raakte Fabro zeer. Hij is twee keer in Genk geweest en heeft hier kennisgemaakt met Italiaanse families.'
Steenkool
Fabro wilde een werk maken dat de klassieke schoonheid van Italië zou verbinden met het lot van de Italiaanse mijnwerkers in Limburg. Daardoor bestaat de zeven meter hoge Colonna di Genk uit twee elementen: enerzijds een Dorische zuil in wit marmer van Carrara, anderzijds een zwarte vulkanische steen die in het midden van de zuil zit. Fabro ontdekte de zwarte steen - die hem aan steenkool deed denken - tussen de keien op het strand van Carrara. Na veel palaveren kreeg hij de toestemming om hem te gebruiken in een kunstwerk. Hij moest hem wel vervangen door een andere. Op de top van de zuil is een tekst aangebracht die Fabro 's boodschap duidelijk maakt: 'Duizenden jaren schiep een volk om zich heen schoonheid, bestaande uit licht, maat en harmonie. Toen kwam een generatie die door haar eigen broeders tot slaaf gemaakt werd en in de duistere, vormeloze hel gestort. Hier komt zij nu weer samen om haar oude weg te vervolgen.' 'Voor Genk is de zuil van Fabro in de eerste plaats een teken van verbondenheid', zegt François Mylle, de cultuurcoördinator van de stad. 'De verwijzing naar het verleden van de Limburgse mijnen raakt zowel de Belgische bevolking als de mensen uit andere landen die hier zijn komen werken. Genk telde in het begin van de twintigste eeuw 2.000 inwoners, vandaag 65.000. De inbreng van Italianen, Turken, Marokkanen, Grieken en andere nationaliteiten is groot geweest. Het beeld op het Stadsplein verwijst niet alleen naar die geschiedenis, maar ook naar de toekomst. We gaan samen verder.' Genk geeft het beeld van Fabro niet alleen een plaats in het hart van de stad, het wilde van de onthulling ook een echt gemeenschapsgebeuren maken. Daarom werd de zuil feestelijk ingehaald tijdens de optocht van 1 mei, de oude bloemenstoet die elk jaar zowat 100.000 toeschouwers trekt. De Zuil van Genk moet immers het uithangbord worden van het vernieuwde Stadsplein, waar in de voorbije jaren een grote bibliotheek, appartementsgebouwen, winkelruimtes en een ondergrondse parking gebouwd werden. 'Het beeld van Fabro is een teken dat Genk voluit de kaart van de creativiteit trekt', zegt François Mylle. 'Zo'n grote naam is natuurlijk spectaculair, maar de stad werkt ook meer in de diepte. Je hebt hier een Media & Design Academie en professionele werkplaatsen voor theater en beeldende kunst. Een belangrijk project is C-Mine in de voormalige mijngebouwen. Daar krijgt de creatieve economie alle kansen. Respect voor het erfgoed gaat er samen met een nieuwe dynamiek.'Fabro wilde een werk maken dat de klassieke schoonheid van Italië zou verbinden met het lot van de Italiaanse mijnwerkers in Limburg. Daardoor bestaat de zeven meter hoge Colonna di Genk uit twee elementen: enerzijds een Dorische zuil in wit marmer van Carrara, anderzijds een zwarte vulkanische steen die in het midden van de zuil zit. Fabro ontdekte de zwarte steen - die hem aan steenkool deed denken - tussen de keien op het strand van Carrara. Na veel palaveren kreeg hij de toestemming om hem te gebruiken in een kunstwerk. Hij moest hem wel vervangen door een andere. Op de top van de zuil is een tekst aangebracht die Fabro 's boodschap duidelijk maakt: 'Duizenden jaren schiep een volk om zich heen schoonheid, bestaande uit licht, maat en harmonie. Toen kwam een generatie die door haar eigen broeders tot slaaf gemaakt werd en in de duistere, vormeloze hel gestort. Hier komt zij nu weer samen om haar oude weg te vervolgen.' 'Voor Genk is de zuil van Fabro in de eerste plaats een teken van verbondenheid', zegt François Mylle, de cultuurcoördinator van de stad. 'De verwijzing naar het verleden van de Limburgse mijnen raakt zowel de Belgische bevolking als de mensen uit andere landen die hier zijn komen werken. Genk telde in het begin van de twintigste eeuw 2.000 inwoners, vandaag 65.000. De inbreng van Italianen, Turken, Marokkanen, Grieken en andere nationaliteiten is groot geweest. Het beeld op het Stadsplein verwijst niet alleen naar die geschiedenis, maar ook naar de toekomst. We gaan samen verder.' Genk geeft het beeld van Fabro niet alleen een plaats in het hart van de stad, het wilde van de onthulling ook een echt gemeenschapsgebeuren maken. Daarom werd de zuil feestelijk ingehaald tijdens de optocht van 1 mei, de oude bloemenstoet die elk jaar zowat 100.000 toeschouwers trekt. De Zuil van Genk moet immers het uithangbord worden van het vernieuwde Stadsplein, waar in de voorbije jaren een grote bibliotheek, appartementsgebouwen, winkelruimtes en een ondergrondse parking gebouwd werden. 'Het beeld van Fabro is een teken dat Genk voluit de kaart van de creativiteit trekt', zegt François Mylle. 'Zo'n grote naam is natuurlijk spectaculair, maar de stad werkt ook meer in de diepte. Je hebt hier een Media & Design Academie en professionele werkplaatsen voor theater en beeldende kunst. Een belangrijk project is C-Mine in de voormalige mijngebouwen. Daar krijgt de creatieve economie alle kansen. Respect voor het erfgoed gaat er samen met een nieuwe dynamiek.'
br/>
Publicatie: De Standaard
Publicatiedatum: 2 mei 2008
Auteur: jvh
Pagina: 64
Aantal woorden: 743